Vitesse is en blijft instabiel

21 maart 2021 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

Armoedig. Dat is de juiste omschrijving voor het spel van Vitesse in de thuiswedstrijd tegen Willem II. Aanvallend volkomen machteloos, verdedigend kwetsbaar bij de snelle counters van de Tilburgse degradatiekandidaat. De ploeg van Thomas Letsch mag nog blij zijn dat de tegenstander zeker drie opgelegde kansen miste, anders was zelfs dat ene schamele wedstrijdpunt nog verloren gegaan.

Trouwe Vitessesupporters weten het al lang. Als het er vooraf op lijkt dat hun club goede zaken kan doen voor de stand op de ranglijst, gaat het faliekant mis. Het beste is om maar niet vooruit te kijken en het maar te nemen zoals het komt. Dat is veel beter voor de bloeddruk.

Niet dat dat gemakkelijk is, althans voor mij niet. In deze wedstrijd heb ik me namelijk vanaf minuut één gruwelijk geërgerd. Wat een slordigheid, wat een tempoloze opbouw. En vooral in de eerste helft ook gemakzucht en een gebrek aan concentratie. Zo spelend is iedere opponent een probleem en zeker het Willem II dat onder trainer Petrovic een mentale metamorfose heeft ondergaan. Daardoor worden bij de Brabanders weer trekjes zichtbaar van de ploeg die in het afgebroken vorige seizoen nog Europees voetbal heeft bereikt.

Bij de geelzwarte formatie heeft alleen doelman Pasveer een goede wedstrijd gespeeld. Verder begon Broja nog goed, maar hij zakte in de loop van de wedstrijd steeds verder weg. Een kleine voldoende was er verder voor Dasa op grond van zijn aanvallende impulsen in de eerste helft. De rest van de ploeg kwam in aanmerking voor het rapportcijfer vijf of lager.

Trainer Letsch greep in de rust al in. Dat pleit voor hem, maar helaas kon ik hem niet volgen in zijn keuze. Dat hij overschakelde naar 4-4-2 vond ik begrijpelijk, maar om dan Openda vanaf het middenveld te laten spelen, snap ik niet. Zoals ik al in een eerdere column schreef, moet hij diep staan, zodat hij zijn snelheid kan benutten. Op het middenveld spelen kan hij niet, daar is het veel te druk om hem heen. De Belg bleef in die linie ook in deze wedstrijd volstrekt anoniem. Zijn meest opvallende actie was nog zijn verbale woede-uitbarsting tegen de grensrechter en de scheidsrechter in de eindfase van de wedstrijd. Een uiting van frustratie over de stand en ik vermoed vooral ook over zijn schamele bijdrage aan het povere geheel.

Frustratie was ook weer volop aanwezig bij Tannane. Er lukte hem erg weinig. Ik schat dat zo’n zestig tot zeventig procent van zijn acties fout ging. Dat gegeven in combinatie met het slechte verloop van het duel doet bij hem het risico op geestelijke ontploffing ontstaan. Dit keer bleef de opgewondenheid nog enigszins binnen de perken, maar met een gele kaart op zak is het echt niet handig om een bal na een mislukte actie keihard tegen een reclamebord aan te knallen. En het is onnodig om geagiteerd in de slachtofferrol te kruipen tijdens een tv-interview na afloop.

Natuurlijk werd Bazoer tijdens deze wedstrijd gemist. Met zijn speciale kwaliteiten is hij door niemand gelijkwaardig te vervangen, ook niet door het jeugdige talent Cornelisse. Die jongen komt er echt wel, en snel, maar ik denk dat hij met die heerlijke nuchterheid van hem zelf ook niet volledig tevreden zal zijn over zijn spel. Hij heeft echt wel veel dingen goed gedaan, maar aangezien hij de lat voor zichzelf hoog legt, zal hij met ongenoegen terugkijken op enkele, voor hem ongebruikelijke, slechte inspeelpasses.

Hoe graag iedere aanhanger van Vitesse het ook anders zou zien, de ploeg is en blijft instabiel. Toch spelen de mannen van Letsch dit seizoen vaker goed dan slecht en staan zij op een keurige vierde plaats met een gat van vier punten naar Feyenoord. Laten we ons daar aan vasthouden, dat is meer dan we vooraf konden verwachten. De Conference League lonkt. Of moeten we zeggen dreigt, gelet op het derderangs niveau van dit door de commerciële bobo’s als Europees zoethoudertje voor de mindere clubs bedachte toernooi. Het levert de Europese laagvliegers wat geld op, maar helaas voor wedstrijden tegen vermoedelijk onbekende, stugge Oostbloklanden.

Nu volgt eerst weer zo’n ergerlijke interlandperiode. Dat zijn sowieso al hinderlijke onderbrekingen, maar helemaal met de vieze smaak van een bar slechte wedstrijd in de mond. Die kan pas op paaszaterdag bij FC Twente worden weggespoeld. Laten we hopen dat dat ook gebeurt.

Vitesse-Willem II 0-0