Kwalitatief slecht, maar hoogst interessant

16 mei 2018 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

 

Soms is het maar beter om niet te veel naar de kwaliteit van het spel te kijken en het resultaat te koesteren. Tegen FC Utrecht was het zo’n dag. Tijdens de play-offs is het resultaat heilig en Vitesse heeft gewonnen, zodat een gelijkspel in Utrecht aanstaande zaterdag voldoende is.

De wedstrijd was kwalitatief slecht, maar hoogst interessant. Er was hoogspanning, volop strijd en een spectaculair scoreverloop. En dat dan ook nog eens met de winnende treffer van Vitesse in blessuretijd. Je zou zeggen: wat wil een voetballiefhebber annex supporter in zo’n finalewedstrijd nog meer.

Nou, wat ik had gewild, was een overwinning waarbij Vitesse de nul had weten vast te houden, 1-0, of liever nog 2-0. Dan was de uitgangspositie veel beter geweest, nu wordt het in stadion Galgenwaard een heksentoer om te overleven. Maar in alle realiteit, Vitesse heeft altijd al moeite om de nul vast te houden en zo spelend als tegen FC Utrecht was daar een mirakel voor nodig. Tactisch klopten er namelijk een aantal zaken niet en te veel spelers bleven ver verwijderd van hun beste vorm.

De problemen lagen vooral achterin en op het middenveld. Doelman Houwen redde een aantal malen uitstekend, maar ging bij beide tegentreffers niet vrijuit. Dat vond hij zelf ook en dat pleit voor hem. De eerste tegengoal van Leeuwin uit een corner werd ingekopt vanaf de vijfmeterlijn. Kashia was Leeuwin op dat moment kwijt, maar ik vind dat dat soort ballen voor de keeper moet zijn. Houwen vond achteraf zelf ook dat hij bij die bal meer had moeten doen, maar het gekke is dat hij bij dat soort ballen niet alleen in deze situatie, maar altijd op de lijn geplakt blijft staan. Hij dwingt daarmee zijn verdedigers om alle kopduels te winnen. Zijn voorgangers Pasveer, Room en Velthuizen deden trouwens precies hetzelfde. Klaarblijkelijk zit het uitkomen in dit soort situaties niet in het opleidingspakket van keeperstrainer Raimond van der Gouw.

Bij de tweede goal schoot Labyad hard en met een zwabber in, maar de bal kwam van ruim buiten het strafschopgebied. Als Pasveer die had laten gaan, zou iedereen hem hebben verketterd, dus we moeten hier ook kritisch zijn op Houwen.

Karavaev deed het als rechtsback redelijk, maar kwam snelheid tekort tegen de rappe atleet Kerk. Die was gelukkig heel slordig, maar in de uitwedstrijd kan dit opbreken. Als ik trainer was, zette ik Dabo op hem, want hij is de enige die dit soort snelle jongens aankan.
Miazga werd door FC Utrecht in de opbouw vrijgelaten en dan komt schrijnend aan het licht dat de Amerikaan op dat punt grote tekortkomingen heeft. Hij behandelt de bal als een gloeiende kogel en ziet geen oplossingen naar voren.

Op het middenveld haalde alleen Foor een voldoende. Serero was deze avond gewoon slecht en Mount scoorde wel, maar zag ook veel mislukken. Bovendien klopte de samenwerking van deze linie met de achterste vier niet, want de technisch vaardige Ayoub kreeg vaak veel te veel ruimte.
Voorin bewezen Beerens en Linssen hun waarde. Matavz werkte hard, maar bracht weinig tot stand.

Samen met de niet genoemde spelers, die kleine voldoendetjes haalden, is dit natuurlijk geen elftal geweest dat een kwalitatief goede wedstrijd op de mat heeft gelegd. En dan deed interim-trainer Sturing ook nog eens de tactisch onbegrijpelijke zet om Van der Werff in te brengen. Een Fraserachtige, wat laffe wissel, die, geheel volgens de verwachting, in plaats van de beoogde rust alleen chaos en ellende bracht. Kijk alleen naar de kansloze manier waarop deze invaller Labyad benaderde en probeerde te blokkeren bij de tweede tegengoal.

Mount is er niet bij in Utrecht en Serero wordt daar, zeker nu de overtredingen wegwuivende ijdeltuit Nijhuis fluit, overlopen. Als ik trainer was, zou ik daarom het volgende elftal binnen de lijnen brengen: Houwen; Karavaev, Kashia, Miazga, Dabo; Bruns, Foor, Büttner; Beerens, Matavz, Linssen.

Bruns en Dabo zouden dus in de ploeg komen, want Vitesse heeft in Utrecht strijders nodig. Karavaev zou veel door moeten schuiven om Ayoub op te vangen, Dabo zou de snelle, krachtige Kerk moeten bespelen. Büttner zou doorschuiven naar de zone waar hij het best tot zijn recht komt.

Voor welke opstelling Sturing ook kiest, moeilijk wordt het. Ik hoop vurig niet te moeilijk.

Arnhem, 15 mei 2018
Vitesse-FC Utrecht 3-2
42. Mount 1-0, 62. Leeuwin 1-1, 78. Linssen 2-1, 86. Labyad 2-2, 90. Kashia 3-2.