Jammer en onnodig

18 maart 2022 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

De uitschakeling van Vitesse bij AS Roma was jammer en onnodig. Na het 1-1 gelijkspel kan Vitesse weliswaar met opgeheven hoofd de Italiaanse hoofdstad verlaten, maar de fatale gelijkmaker in blessuretijd was zuur, heel zuur. Een paar minuten eerder was de volgende ronde bij een grote kans voor Grbic namelijk nabij. Nu viel de goal aan de andere kant door een onoplettend moment van Wittek, waarmee hij persoonlijk de waarde van zijn eerdere schitterende doelpunt tot nul degradeerde.

Vitesse heeft gestreden voor wat het waard was, waarvoor mijn complimenten. En op de Europese campagne als geheel mag de club trots zijn. Toch is het uiteindelijk net niet gelukt om nog verder te komen. Dat terwijl het nare, negatieve, slecht spelende AS Roma had verdiend om te worden uitgeschakeld.

Bij mij blijft het gevoel hangen dat de uitschakeling toch ook weer te maken heeft met bepaalde keuzes van trainer Thomas Letsch. In zijn elftal zijn acht spelers, mits fit, zekerheidjes: het centrale trio Doekhi, Bazoer en Rasmussen, de wingbacks Dasa en Wittek, de middenvelders Tronstad en Bero en aanvaller Openda. Alleen met zijn vaste keuze voor Bero ben ik het niet eens. De trainer beschouwt de dit keer door ziekte afwezige Slowaak als steunpilaar. Dat vind ik te veel eer. Tegen sterke tegenstanders als AS Roma kun je hem met zijn tomeloze inzet en loopvermogen goed gebruiken, in veel andere wedstrijden breken zijn gebrek aan creativiteit en technisch vernuft de ploeg te veel op.

Dan de overige in te vullen posities. Als keeper kan de trainer met evenveel recht kiezen voor Houwen als voor Schubert. Beiden hebben een minder punt. De eerste is uiterst zwak op hoge ballen, de tweede is soms te druistig. De keuze valt na een aantal opzichtige flaters van Schubert al een tijd op Houwen.

Er blijven dan vacatures in te vullen voor bij Letsch één, en bij mij twee middenvelders en één aanvaller. Nu Bero ontbrak, moest ook Letsch twee aanvullende middenvelders kiezen en dat waren Domgjoni en Huisman. De Kosovaarse Zwitser heeft het de laatste wedstrijden heel aardig gedaan, dus ik begreep dat de trainer hem liet staan. Dat vertrouwen maakte deze speler in de eerste helft niet waar, na rust speelde hij wat beter. Dan Huisman. De jeugdige Huissenaar is absoluut talentvol en een echte voetballer, maar zijn handelingssnelheid en fysieke kracht zijn in een wedstrijd als deze nog net niet voldoende. Dat de door de Duitse trainer nauwelijks gebruikte Gboho een betere keus zou zijn geweest, bewees de Fransman bij zijn invalbeurt. Hij heeft creativiteit en kan het spel versnellen. Cornelisse en hij zijn twee spelers die Letsch tot mijn verbazing en ergernis dit seizoen heeft laten verpieteren.

De derde positie waarvan de bezetting niet bij voorbaat vast staat, is die van spits naast Openda. Daar zijn drie kandidaten voor: Grbic, Baden Frederiksen en Buitink. De Oostenrijker is tijdens de winterperiode gehaald, maar voegt niets toe. Hij zou goed met de kop zijn, maar verliest bijna ieder kopduel. Een goed aanspeelpunt is hij ook niet, een passeeractie mist hij eveneens en echt snel is hij evenmin. Letsch gaf aan hem de voorkeur en liet hem de hele wedstrijd staan. Zo kon het gebeuren dat Grbic diep in de tweede helft de grote kans op 0-2 klungelig om zeep hielp. Dat zijn momenten waarop een spits er moet staan.

Ook Baden Frederiksen mist bijzondere kwaliteiten. Als hij de tijd en ruimte krijgt wil hij nog weleens met zijn linkerbeen uithalen, maar dat soort momenten zijn (te) schaars. Verder kan hij totaal niet koppen, wat voor een spits erg onhandig is. En net als Grbic werkt hij hard, maar terwijl de Oostenrijker het duel in ieder geval niet schuwt, blinkt de Deen vooral uit in schijnduelleren. Dat hij in Rome niet speelde, was dan ook volledig terecht.

Buitink daarentegen was na een lange zeer slechte periode al een poosje heel aardig bezig. Hij is echter een van de gedupeerden van de rare wisselfratsen van zijn trainer. Natuurlijk had  de Nijkerker in Rome in de basis moeten staan.

Het raamwerk van genoemde zeven spelers stond in Rome op enkele momenten na goed en dan is Vitesse moeilijk te verslaan. Voor een sterk, stabiel elftal is echter nodig dat ook de spelers op de andere vier posities een behoorlijk niveau halen. Bij doelman Houwen lag het probleem niet, al kwam hij een paar keer goed weg bij hoge ballen vanaf de zijkant. Maar de spelers op de andere drie niet vaststaande posities hadden beter moeten presteren, dan was deze wedstrijd al ruim voor de nu fatale misser van Wittek in het voordeel van Vitesse beslist

De beste mensen op deze avond in Rome vond ik Dasa, Tronstad en Bazoer. Vooral van laatstgenoemde vind ik dat knap. Hij heeft gekwakkeld met zijn gezondheid en weinig gespeeld, maar na een wat aarzelend begin werd hij weer een belangrijke schakel achterin, zowel verdedigend als opbouwend. 

Het Europese avontuur is voorbij, het is nu zaak om nog wat punten te halen om de play-offs zeker te stellen. Daar kan de ploeg zondag tegen RKC Waalwijk een begin mee maken, maar of dat lukt, is tegen deze taaie Brabanders zeer de vraag.    

AS Roma-Vitesse 1-1
62. Wittek 0-1, 90. Abraham 1-1