Hopen op betere tijden

2 oktober 2022 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes


Na de 3-0 nederlaag bij FC Twente kan Vitesse maar één ding doen: hopen op betere tijden. Daar moet veel voor veranderen. Want verliezen tegen de geoliede Twentse voetbalmachine is op zich geen schande, de manier waarop de Arnhemse ploeg werd gedeclasseerd, was dat wel.

Ik had me voorgenomen om het niet te doen, maar deed het toch: me gruwelijk ergeren. Mijn redenatie was dat FC Twente een sterke ploeg is en dat het tobbende Vitesse daar waarschijnlijk niet tegen opgewassen zou zijn. Van de nieuwe trainer, Philip Cocu, die nog geen week binnen is, mocht niet worden verwacht dat hij daar iets aan zou kunnen veranderen. Maar dat Vitesse voor zo’n technisch en tactisch foutenfestival zou zorgen, ging mijn incasseringsvermogen ver te boven. Het werd 3-0, maar de uitslag was vele malen hoger geweest, als FC Twente in de eindfase van de stormvloed aan aanvallen wat zorgvuldiger was geweest.

Er klopte deze avond bij Vitesse weinig tot niets van. Aan de bal niet, zonder bal evenmin. Technisch stapelde de ploeg fout op fout, tactisch was het ook ver beneden de maat. Angsthazenvoetbal, geen druk op de bal, FC Twente kon doen wat het wilde. De geelzwarte formatie had het niveau van een degradatiekandidaat.

Natuurlijk moeten we Cocu tijd geven. Hij is nog maar net begonnen met de inventarisatie van zijn spelersmateriaal en heeft nog geen kans gehad om zijn stempel op de ploeg te gaan drukken. Ik ben blij met hem. Hij heeft een Vitesseverleden en is bij PSV, FC Barcelona en het Nederlands Elftal een grote speler geweest, technisch sterk en met veel tactisch inzicht. Bovendien is hij als trainer met PSV drie keer landskampioen geworden.

Cocu is daarbij ook nog eens een sympathiek mens. Die laatste eigenschap deelt hij met zijn voorganger Thomas Letsch, die met zijn overstap naar de Bundesliga door de voordeur is vertrokken. Dat gun ik de Duitser van harte. Hij is op tijd weg, want de kritiek zwol aan. Zelf vond ik al veel langer dat zijn spelerskeuzes en analyses vaak van te weinig technisch en tactisch inzicht getuigden. De resultaten hebben dat voor een groot deel verbloemd, de buitenwereld ziet hem als een zeer goede trainer. Houden zo.

Terug naar de wedstrijd. Voor dit Vitesse was FC Twente een paar maten te groot. Het verschil was groter dan ik vooraf had gehoopt. Er was in feite niet één Vitessenaar die een echt goede wedstrijd heeft gespeeld, ze maakten stuk voor stuk rare fouten, de een nog meer dan de andere. Dat de jongelingen Kozlowski en Bialek ten onder gingen aan de pressie van de Tukkers is niet zo vreemd, zij zitten in de fase van gewenning. Kwalijker was dat geen enkele andere speler zich aan de malaise kon onttrekken. Het was armoe troef, pijnlijk om te zien.

Hoe moet her nu verder? Ik hoor en lees dat veel supporters opteren voor het 4-3-3-systeem. Ook Cocu wil daar graag naartoe. Probleem is echter dat Vitesse daar de spelers niet voor heeft. De wingbacks Arcus en Wittek hebben niet de verdedigende kwaliteiten die van een back worden gevraagd en buitenspelers heeft de club al helemaal niet. Ik denk dat met dit spelersmateriaal het beste kan worden gekozen voor 1-3-2-3-2. Dus een verdedigende middenvelder naast Tronstad  kort voor de drie mans defensie, waarvan er altijd één blijft hangen om de verdedigende organisatie te bewaken en de drie verdedigers waar nodig te assisteren.

Een onoplosbaar probleem blijft dan het gebrek aan snelheid voorin. Bialek kan echt wel wat, maar is geen Openda-achtige diepgaande spits. Het gevolg daarvan is dat tegenstanders aan durven te sluiten en het speelveld klein durven te maken zonder te hoeven vrezen voor snelle counters.

Vitesse staat er momenteel slecht voor, maar de situatie is nu ook weer niet hopeloos. Cocu zal er echter wel snel achter komen dat het aantal bruikbare spelers te beperkt is. Jongens als Yapi, Baden Frederiksen, Hajek en Buitink komen kwaliteit tekort, de een nog wat meer dan de ander. De trainer moet dus in korte tijd met een kwalitatief te kleine selectie een team zien te smeden met een logische, aanvallend gerichte strijdwijze. En wellicht komen er dan in de tweede transferperiode middelen om de selectie een kwalitatieve impuls te geven. Of dat lukt, is overigens nog maar de vraag, want halverwege het seizoen komen niet de beste spelers op de markt.

Er breken nu cruciale weken aan met wedstrijden tegen de zogenaamde kleinere tegenstanders. De weerstand zal niet zo groot zijn als die van FC Twente, dus Vitesse zou dan meer aan voetballen toe moeten kunnen komen. Gemakkelijk gaat het echter niet worden. Om resultaat te halen, is een gesloten teamprestatie vereist met als kenmerken optimale inzet, durf om te voetballen en een goede onderlinge samenwerking. Het is aan Cocu en zijn staf om op deze punten snel hele grote stappen te maken. Ik vertrouw erop dat dit gaat lukken en wens hen daarbij in ieder geval alle succes, om te beginnen thuis tegen Fortuna Sittard.          

FC Twente-Vitesse
37. Brenet 1-0, 74. Misidjan 2-0, 90. Smal 3-0.