De nederlaag tegen ADO Den Haag valt trainer Henk Fraser te verwijten

9 februari 2018 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes


Fraser maakte zich dus toch belachelijk door Castaignos op te stellen. Ik hield het niet voor mogelijk, maar moest zelfs constateren dat hij de wederom falende spits de volledige negentig minuten liet staan.

Laten we het voetbaltechnische beleid rond Castaignos eens onder de loep nemen. Vitesse moest van eigenaar Tsjigirinski ondanks geweldige transferinkomsten klaarblijkelijk met een bijna lege portemonnee winkelen. Dat de club dan een zware gok neemt door een speler te huren die al jaren niets heeft gepresteerd, valt te billijken. Maar als die speler dan keer op keer faalt, moet er voor hem een ander traject worden uitgezet. In het geval Castaignos had dat moeten betekenen dat hij na een mislukkinkje of vijf in de hoofdmacht was teruggezet naar Jong Vitesse. Dan had de technische leiding aan de hand van zijn prestaties daar kunnen beoordelen of hij voldoende progressie maakte om weer in aanmerking te komen voor een plek in de wedstrijdselectie. Ik denk overigens van niet, want deze speler komt op alle fronten tekort. Hij kan niet koppen, heeft een te lage handelingssnelheid, komt meestal een stap te laat en, erg onhandig voor een spits, krijgt geen bal op doel.

Iedereen die ook maar een beetje kijk heeft op voetbal, heeft dat gezien, maar Fraser blijft Castaignos tot in het oneindige de kans geven. In Den Haag kreeg hij op prachtig aangeven van in de eerste helft Mount en in de tweede Beerens twee opgelegde kansen, maar die verknoeide hij op jammerlijke wijze. Als Castaignos die had benut, had Vitesse de wedstrijd waarschijnlijk gewonnen.

Dat het nu een nederlaag is geworden, valt Fraser te verwijten. Deze trainer heeft een enge benadering. Eng in de zin van smal. Daar bedoel ik dit mee. Als zijn eerste spits uitvalt, pakt hij automatisch de tweede. Hij kijkt dan niet verder, ook al bakte die tweede man er voortdurend niets van. Dat terwijl er wel degelijk andere oplossingen voorhanden waren en zijn. Het had voor de hand gelegen om de voorhoede Van Bergen-Linssen-Beerens op te stellen. Desnoods had hij ervoor kunnen kiezen om één van de jongeren Ten Teije en Buitink in de ploeg op te nemen. Ik ken deze spelers niet goed, maar het is vrijwel onmogelijk dat zij het minder zouden doen dan Castaignos.

Vitesse had ook met blok aan het been Castaignos kunnen winnen, als de rest van het team naar behoren had gepresteerd. Dat was helaas niet zo, al vind ik wel dat de spelopvatting een stuk is verbeterd. Ik zag dat er regelmatig vroeg druk werd gezet en dat de bal van achteruit sneller naar voren werd gespeeld. Het eindeloze breed en terug spelen, was er grotendeels af. Dat is positief en maakt de wedstrijden als kijkspel leuker. Alleen jammer dat er zoveel slordigheden in het spel zaten, waardoor er weinig kansen konden worden gecreëerd. En een inschattingsfout zoals Faye maakte bij de goal van Becker, mag gewoon niet voorkomen. Hij had schuin mee moeten blijven sprinten en de aanvaller zo de pas moeten afsnijden of op zijn minst onder druk moeten houden. De bal ging ook nog eens door de benen bij doelman Pasveer. Het gaat te ver om dat een blunder van hem te noemen, maar sterk gekeept was het weer niet.

Al met al sukkelt een mislukt seizoen langzaam richting het einde. Het is verstandig en beter voor de bloeddruk om in de resterende duels de lat maar niet te hoog te leggen. Laten we maar genieten van incidentele succesjes en het spel van spelers als Mount, Serero en wellicht ook Beerens met zijn goede voorzetten en Van Bergen met zijn acties op snelheid. Het heeft geen zin meer om ons over het halen van een paar punten meer of minder op te winden. 

Den Haag, 8 februari 2018
ADO Den Haag-Vitesse 1-0.
Becker 1-0.