Alles blijven doen om het schier onmogelijke mogelijk te maken

18 februari 2024 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

Na het 1-1 gelijkspel van Vitesse thuis tegen FC Volendam moet je wel een onverbeterlijke optimist zijn om nog kansen op handhaving te zien voor de geelzwarte ploeg. Winst tegen de mede onderaan bungelende wijdbroeken was keihard nodig. En het team van trainer Sturing creëerde daar genoeg grote kansen voor. Deels door pech en deels door onkunde werden die niet benut. De negentig minuten lang laf spelende Volendammers gingen daardoor met een punt naar huis waar ze vermoedelijk uiteindelijk ook niets aan gaan hebben.

De wedstrijd begon uitermate slecht door de tegengoal in de derde minuut. Ould-Chikh kwam als enige Volendam-speler op tempo de helft van Vitesse op dribbelen. Er waren drie Vitessenaren in de buurt, waarvan Oroz de dichtstbijzijnde was. Hij bleef maar achteruitlopen, de andere twee hielden ook afstand en daardoor kreeg de kleine, behendige aanvaller de gelegenheid om het strafschopgebied te bereiken en zijn mindere rechterbeen in stelling te brengen. Met een bekeken schuiver vond hij daarmee de uiterste linkerhoek: 0-1. Een tegendoelpunt door zwak verdedigend werk, voor de zoveelste keer dit seizoen.

Drie minuten later maakte Pinto 1-1 met een iets van richting veranderd schot, waarbij Volendam-doelman Backhaus niet vrijuit ging. Die hele snelle gelijkmaker was natuurlijk een enorme opsteker en Vitesse ging nadrukkelijk op zoek naar meer. Boutrah en vooral Hadj-Moussa stichtten veel gevaar, goed ondersteund vanaf het middenveld, met name door de steeds meer in vorm komende Kozlowski en de goed voetballende Aaronson.  Zoals in de inleiding al aangegeven, leidde dat dus tot grote kansen. Na een mooie actie van Boutrah richting achterlijn kon niemand zijn voorzet vanaf de achterlijn in het doel lopen. De in die periode ongrijpbare Hadj-Moussa trof twee keer het aluminium. De bal wilde er gewoon niet in.

Na de rust veranderde het spelbeeld niet. FC Volendam volhardde in het eigen negatieve spelletje. Niet opbouwen, iedere bal vanaf de keeper lang op de Vitessehelft spelen en bij balverlies als hazen achter de bal kruipen. Vitesse was intussen minder dwingend dan in de eerste helft, maar speelde toch enkele in theorie niet te missen kansen bij elkaar. Dat gebeurde in de praktijk helaas wel en dat mag met name spits Meerdink zich aantrekken. Hij schoot bijna op de doellijn staand royaal over. Het spel van de huurling van AZ valt mij tot nu toe sowieso tegen. Hij werkt zich een slag in de rondte, maar is niet balvast genoeg en niet secuur genoeg in het afwerken.

Op die manier eindigde het duel voor Sturing en zijn mannen en voor de fanatiek meelevende, grote aanhang in een geweldige anticlimax. En die had nog groter kunnen zijn als Ould-Chikh vlak voor tijd bij de enige gevaarlijke uitbraak van de Volendammers had gescoord. Doelman Room kon dat nog net verhinderen.

Dat is gerechtigheid, want een ploeg die zo vanuit de loopgraven speelt als FC Volendam heeft nergens recht op. Ook die ploeg moest winnen en dan zou je toch verwachten dat die in de loop van de tweede helft voor een aanvallendere tactiek zou kiezen. Dat deden zij niet en hun angsthazenspel zou nog bijna de volle winst opleveren.

Trainer Sturing wisselde een kwartier voor tijd twee keer. De vervanging van Pinto door Cornelisse snapte ik wel, omdat de weinig ritme hebbende Luxemburger waarschijnlijk conditioneel op was. Dat hij Van Ginkel voor Kozlowski inzette, begreep ik echter totaal niet. De Pool speelde prima, maakte op dat moment nog een fitte indruk, maar moest er toch uit. Ik denk dat Sturing op de kopkracht van Van Ginkel gokte, maar voetballend was de voormalige aanvoerder met zijn trage bewegingsritme een verslechtering.

Over Meerdink heb ik het al gehad, nog even iets over de andere nieuwelingen. Mazilu is na een eerste helft bij PEC Zwolle, waarin hij geen bal raakte, op de bank terecht gekomen. Hadj-Moussa, Aaronson en ik hoop op iets langere termijn toch ook Meerdink zijn regelrechte aanwinsten. Samen met de steeds beter wordende Boutrah en de talentvolle, maar tot voor kort kwakkelende Kozlowski kunnen zij het elftal genoeg aanvallende impulsen geven om ook tegen betere tegenstanders dan FC Volendam voor gevaar te zorgen. Wat dat betreft is er wat mij betreft toch nog een laatste sprankje hoop.

 Met dezelfde instelling spelend als tegen FC Volendam is de ploeg van Sturing in wedstrijden tegen teams als Excelsior, RKC Waalwijk, Almere City FC en wellicht ook Sparta Rotterdam en NEC niet bij voorbaat kansloos. Het draadje waar de geelzwarten aan hangen, is echter wel ontstellend dun geworden. Zeker als we ons realiseren dat de Arnhemse defensie de onaangename gewoonte heeft om per wedstrijd pardoes één of meer fatale domme fouten te maken. En dat RKC Waalwijk, de enige ploeg die nog enigszins binnen bereik is, in de komende tijd nog verschillende punten gaat pakken.

Maar opgeven is geen optie, ik heb vandaag een ploeg gezien die vol overgave heeft gestreden voor de overwinning en die ook had verdiend. Ik hoop en verwacht dat Sturing en zijn jongens er alles, maar dan ook alles, aan blijven doen om het schier onmogelijke alsnog mogelijk te maken. En dat met dezelfde hartstochtelijke steun van de achterban als in de afgelopen periode.

Vitesse-FC Volendam 1-1

3. Ould-Chikh 0-1, 6. Pinto 1-1