Uitgeschakeld SML likt zijn wonden

26 mei 2011 | Van onze AS-redactie

SML likt zijn wonden. De Arnhemmers werden woensdagavond uitgeschakeld in de strijd om promotie naar de tweede klasse. De 1-2 zege op Groesbeekse Boys was niet voldoende na de 1-4 nederlaag in de eerste wedstrijd. Toch had SML ook woensdag nog volop kans op succes. Bij een 0-2 voorsprong miste Dennis van der Kamp een strafschop. AS sprak met de 28-jarige aanvoerder, die volgend seizoen voor DCS in Zevenaar speelt.

Hoe voel je je?
Dennis van der Kamp: “Nu gaat het wel weer. Woensdagavond was het beroerder. Op dat moment ging alles fout wat er fout kón gaan. Ik schoot die bal naast. Achteraf gezien had ik meer rust moet nemen. Maar op dat moment voelde ik de adrenaline, we wílden zo graag.”

Ben je de vaste strafschoppennemer?
“Nee. Dat zijn andere jongens, maar ze voelden op dat moment waarschijnlijk te veel druk. Dus moest ik als aanvoerder mijn verantwoordelijkheid nemen. Geen probleem. Ik voelde me ook helemaal niet onzeker, ik twijfelde niet. Maar die bal was erg slecht genomen, links naast het doel. De overtuiging ontbrak.”

Zou het beslissend voor de wedstrijd zijn geweest?
“Ik denk het niet, want ook daarna kregen wij nog een aantal opgelegde kansen, het was dus niet alleen die strafschop. Qua effectiviteit hebben we het dus moeten afleggen tegen Groesbeekse Boys. Dat bleek ook afgelopen zondag in de eerste wedstrijd (1-4, red). SML was de betere ploeg, maar Groesbeekse Boys heeft een paar handige jongens, die het verschil kunnen maken. Van de vijf kansen zondag maakten ze er vier. Eerlijk gezegd hebben we de strijd toen al verloren, 1-4 maak je niet zo snel goed.”

Uitgerekend in jouw laatste wedstrijd voor SML gaat het fout.
“Ik baal daar natuurlijk flink van. Toch hebben we woensdag in Groesbeek een geweldige pot gespeeld. Ik vind dat ik het zelf ook goed gedaan heb. Zondag hebben we niet gebracht wat we moesten brengen, maar in de tweede wedstrijd wel. Iedereen knokte ervoor, er stond echt een team. Dat maakt het extra zuur. Ik vind het vooral jammer voor SML en de jongens.”

Waarom ga je naar DCS?
“De uitdaging. Ik heb nu drie jaar bij SML gespeeld en ben toe aan iets nieuws. Ik ken bij DCS enkele spelers, je praat met hen, en een andere club is voor mij iets wat me aantrekt. Het heeft niets met SML te maken, ik ga niet met een negatief gevoel weg. Ik heb hier een mooie tijd gehad, kampioen van de vierde klasse geworden, in een fijne groep gespeeld, met veel jonge jongens. Heel positief dus. Ik denk wel dat er bij DCS meer mogelijkheden zijn om ook in die tweede klasse hoge ogen te gooien. Maar ik kom van de Geitenkamp, en de kans dat ik ooit terug kom bij SML, is best aanwezig.”