Van onze AS-redactie

Chris Lankwarden moest toch wel even slikken dinsdagochtend toen er een schitterend bloemstuk bij hem thuis werd afgeleverd. Van de spelersgroep van ESCA. De spelers wensen hem van harte beterschap en hopen dat hij spoedig weer voor de groep staat.

Het doet Lankwarden verschrikkelijk goed, die belangstelling. “Ik kan lezen en schrijven met die jongens. Ze begrijpen mij voor 100 procent, ik begrijp hun voor 100 procent. Dat gaat vloeiend.’’
De 59-jarige voetbaltrainer zit bij te komen van een vervelende medische ingreep. Twee weken geleden werd hij geopereerd aan zijn voet. Een stukje bot was vergroeid en moest worden rechtgezet. Een eenvoudige ingreep, maar na de operatie traden er complicaties op. De voet raakte geïnfecteerd en ook kreeg Lankwarden een long-infectie. De Arnhemmer kreeg absolute rust voorgeschreven.
Het ergste leed lijkt inmiddels geleden. Lankwarden: “Ik voel me weer een stuk beter. De medicijnen zijn goed aangeslagen en ik ben van de kortademigheid af. Het bloed is nog niet helemaal goed, maar dat is een kwestie van tijd.’’
Dinsdag 5 oktober wordt een belangrijke dag voor de Arnhemmer. Dan krijgt hij van de artsen te horen of en wanneer hij weer aan de slag mag. “Ik hoop vurig dat ik weer het veld op mag, desnoods ga ik op krukken.’’

Chris Lankwarden kan het voetbal niet missen, geen seconde. “De geur van de kleedkamer, het geklik van de noppen, de spanning van de wedstrijd: ik krijg daar nooit genoeg van. Daarom is thuis zitten ook zo moeilijk voor mij. Ik mag nu nog helemaal niks, ik voel me totaal geïsoleerd, de muren komen op me af. Ik lees kranten, kijk televisie en zoek nieuws op sportwebsites. Maar dat is niet genoeg. Ik hoop volgende week van de specialist te horen dat ik weer dingen mag doen. Voetbal is een obsessie voor mij. Ik ben bijna 60 jaar, maar ik hoop toch zeker nog tien jaar door te kunnen gaan als trainer.’’

Lankwarden heeft uiteraard een open lijntje lopen naar zijn assistent Gümuroz bij ESCA. “Ik heb voortdurend telefonisch contact met hem. Over de trainingen, over de wedstrijd, over andere zaken. Ik blijf van alles op de hoogte. Zondag hebben we helaas verloren van Dierense Boys. Onverdiend. Het was een dubbeltje op zijn kant, maar in deze gekke vijfde klasse kan van alles gebeuren. Er zijn een paar zwakke broeders bij, maar de rest is aan elkaar gewaagd. Wij horen wel bij de beste vijf, en we hopen nog een periode te winnen.’’