Hoe staat de vlag erbij voor de finale tegen FC Utrecht?

13 mei 2018 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

 

Het bijna onmogelijke is niet geschied. De 5-2 basis die in de uitwedstrijd was gelegd, bleek voor Vitesse ruim voldoende om de finale van de play-offs te halen. Het had misschien nog spannend kunnen worden als ADO Den Haag snel had gescoord. Dat probeerde de ploeg van trainer Groenendijk ook dapper, maar veel balbezit leidde wel tot wat dreiging, maar niet tot echte kansen, mede door attent keepen van Jeroen Houwen. Doelrijpe situaties creëerde Vitesse daarentegen al counterend in overvloed, al duurde het wel een halfuur voordat de ploeg in dat opzicht op gang kwam.

Spannend werd het deze avond eigenlijk nooit, alle goede wil en inspanningen van de Hagenaars ten spijt. Een goede wedstrijd van Vitessezijde werd het ondanks een aantal mooi uitgespeelde aanvallen evenmin. Daarvoor gingen er bij enkele spelers te veel dingen fout. Laat ik het elftal eens beknopt doornemen en kijken hoe de vlag erbij staat met de moeilijke finaledubbel tegen FC Utrecht voor de boeg.

Doelman Houwen heeft een goede wedstrijd gekeept, alleen zijn uittrappen was te wisselvallig.
Rechtsback Karavaev gaf de splijtende pass op Beerens waar de 1-0 uit ontstond, verder vond ik hem verdedigend én opbouwend dit keer niet overtuigend.
Centrale verdediger Kashia speelde verdedigend sterk, zowel in de lucht als over de grond en was sober en betrouwbaar in de opbouw.
Centrale verdediger Miazga was, zoals altijd, ijzersterk in de lucht en verder verdedigend ook ruim voldoende, maar zijn opbouw was extreem stroperig.
Linksback Büttner vertoont (eindelijk) een stijgende lijn. Zijn kracht ligt in het opkomen en het geven van afdraaiende voorzetten. Verdedigend kwam hij dit keer niet in de problemen, maar op dat (voor een back essentiële!) onderdeel blijft hij kwetsbaar.

Verdedigende middenvelder Serero heeft veel techniek, maar gebruikt die nog steeds te veel op de verkeerde manier. Van zo’n speler verwacht ik meer inbreng naar voren, zowel qua passing als positie op het veld. Risicoloosheid is bij hem te veel troef.
Middenvelder Foor is met zijn techniek, loopvermogen en inzet een belangrijke pion in het elftal. In de tweede helft had hij enkele ‘on-Foorse’ slordigheden.
‘Nummer tien’ Mount is al genoeg bejubeld, ook door mij. Hij speelde dit keer lang niet zijn beste wedstrijd, maar het grote belang van hem voor het elftal is iedereen duidelijk.

Rechterspits Beerens speelde een voortreffelijke eerste helft. Dat werd na een periode van vormverlies en blessures ook wel eens tijd. Zo spelend is hij van waarde voor de ploeg.
Spits Matavz verbaast mij. Na een zeer lange periode van slecht presteren, zie ik al een wedstrijd of zes een spits die met overtuiging duelleert, ballen vasthoudt en regelmatig goed doorgeeft én telkens scoort. Als hij op deze manier speelt, kan Vitesse hem goed gebruiken.
Linkerspits Linssen liet ook in dit thuisduel zien dat hij de laatste tijd in vorm is. Hij heeft gif en lef in zijn spel een neusje voor de goal, kan goed koppen en bewijst met dribbels, passes en assists dat hij kan voetballen.

Van de wissels geef ik Dabo een speciale vermelding. Wat geen enkele andere verdediger lukte, presteerde hij wel: de razendsnelle Becker neutraliseren. Knap om er na zoveel wedstrijden op de bank als invaller direct zo te staan.

Hoe liggen de kansen van deze ploeg tegen FC Utrecht? Dat is een team met veel duelkracht, lopende mensen op het middenveld, snelheid voorin en creatieve oprispingen van Ayoub en Labyad. Hun achterhoede vind ik echter kwetsbaar en die is voor een Vitesse in goeden doen te pakken. Het zijn maar twee wedstrijden, als de Arnhemse formatie met lef speelt, zich in de duels niet laat aftroeven en niet zulke onnodige fouten maakt als bij de 5-1 nederlaag eerder dit seizoen in Utrecht, dan is Europees voetbal haalbaar. Als… als… als, er moet dus wel aan een aantal voorwaarden worden voldaan. Ik ben benieuwd.

Arnhem, 12 mei 2018
Vitesse-ADO Den Haag 2-1
32. Matavz 1-0, 53. Mount 2-0, 55. El Khayati 2-1.