Het is misschien maar beter om negende te worden

25 februari 2018 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

 

Hoe serieus kunnen we een trainer nemen die Van der Werff als middenvelder opstelt en alsmaar blijft vasthouden aan Castaignos als spits? En die wacht tot de zesentachtigste minuut voordat hij een wissel plaatst?

Beide spelers behoren overduidelijk tot de troetelkinderen van Fraser. Van der Werff moet van hem spelen en als er geen aanleiding is om in het centrum van de verdediging iets te veranderen dan brengt de trainer hem ergens anders in. Hij heeft hem al eens als rechtsback laten functioneren en wat vaker, zoals in de wedstrijd uit bij VVV Venlo, als verdedigende middenvelder. Dat was nooit een succes, het heeft zelfs punten gekost. Als je deze speler analyseert dan stel je al snel vast dat hij met zijn grote draaicirkel en matige dynamiek een beperkte centrale verdediger is die op geen enkele andere plaats in het elftal bruikbaar is. Zijn hoge stemmetje schalt wel de ene na de andere aanwijzing over het veld, maar zijn eigen prestaties zijn daar niet mee in overeenstemming. Vrijwel iedereen ziet dat, Fraser niet.

Bij Castaignos betrap ik mezelf erop dat ik de lat voor hem intussen heel laag leg. Ik ben al blij als hij per wedstrijd een balletje of vijf goed afgeeft. Dat hij als spits zo bot is als een roestige bijl en vrijwel nooit gevaar brengt, laat staan scoort, accepteer ik inmiddels lijdzaam. Met dank aan de trainer, die zijn ploeg al wekenlang met tien man laat spelen. Hij acteert de laatste weken grote boosheid naar zijn selectie, maar is zelf degene die niet de juiste keuzes maakt en niet uit de groep haalt wat erin zit.

Castaignos en Van der Werff zijn voorbeelden, maar er kunnen meer spelers worden genoemd die niet naar behoren presteren. Pasveer blijft maar blunderen en wat te denken van linksback Faye? Tot mijn afgrijzen las ik dat deze speler een nieuw, verbeterd contract kan tekenen. Een zwakke speler met ook nog eens een heel vervelende uitstraling. Een technische blunder om deze jongen langer aan de club te binden, waarvan ik verwacht dat die seizoenkaarten en punten gaat kosten.

De tweede helft in Venlo was duidelijk beter dan de eerste, maar kansen zijn er nauwelijks gecreëerd. Vitesse mag blij zijn dat het Mount in de ploeg heeft, want hij was ook dit keer bij alle gevaarlijke momenten betrokken. De jonge Chelsea-speler presteert zelfs regelmatig boven het niveau dat de meeste anderen zichzelf wel toedichten maar niet of vrijwel nooit halen. Nu het slappe excuus vermoeidheid is doorgeprikt, is dat de harde werkelijkheid die overblijft.

De doelstelling van een club als Vitesse zou moeten zijn het halen van Europees voetbal. Die is intussen afgezwakt tot het halen van de play offs en daarvoor is de achtste plaats al genoeg. Als Fraser en de door hem gekozen spelers op dezelfde wijze blijven doorsukkelen, en er is geen enkele aanwijzing dat dat niet gebeurt, is het misschien maar beter om negende te worden en het legioen de marteling van twee extra wedstrijden te besparen.

Venlo, 24 februari 2018
VVV Venlo-Vitesse 2-2
10. Hunte 1-0, 24. Thy 2-0, 29. Röseler (e.d.) 2-1, 48. Mount 2-2.