Europa als excuus is te gemakkelijk

8 december 2017 | Van onze AS-redactie

Column
—–
Hans Witjes


Het doelpunt van Castaignos was zeer welkom. Voor hemzelf, voor spelers en staf en vooral voor het grote aantal supporters dat Vitesse tijdens de Europese campagne door dik en dun en ook nog eens voorbeeldig heeft ondersteund. Dat verdient veel lof en is iets om trots op te zijn.

In sportief opzicht was het gevoel van trots er ondanks de domme nederlaag nog wel bij het eerste Europese duel thuis tegen Lazio Roma, maar in de wedstrijden daarna is dat ver te zoeken geweest. Vitesse heeft het gewoon slecht gedaan, zowel Europees als tot nu toe in de competitie.

Het steeds gebruikte en door de media klakkeloos overgenomen excuus dat de slechte competitieprestaties te wijten zijn aan de Europese beslommeringen, is mij al te gemakkelijk. Er is binnen de ploeg zoals Fraser die opstelt en laat spelen structureel te veel mis om dat excuus te mogen gebruiken. De woorden van aanvoerder Kashia dat het team in Europa veel heeft geleerd en dat het na de winter in het ritme van één wedstrijd per week beter zal gaan, onderschrijf ik dan ook niet.

Ik ga het hier niet allemaal herhalen, maar vat het kort samen: de speelwijze moet anders (met meer lef, meer snelheid in het spel en eerder druk zetten op tegenstanders) en er zullen enkele voor de subtop tekortschietende spelers moeten worden vervangen.

Het systeem dat Fraser voor het duel tegen de Zuid-Fransen koos, was op zich zo gek nog niet. Bij 5-3-2 kan zowel de verdediging als de aanval worden versterkt, afhankelijk van de vraag of de twee spelers op de flanken zich laten zakken of doorschuiven naar voren. Die flankspelers zijn dus belangrijk, bij hen ligt ook vaak de ruimte. Zij moeten zowel kunnen verdedigen als aanvallen. Deze posities werden ingevuld door Faye op links en Lelieveld op rechts. Faye redt zich verdedigend aardig, maar is aanvallend (nog?) onvoldoende. Hij gaf vanuit vrije positie een paar voorzetten die nergens terecht kwamen. Wat dat betreft is het jammer dat Büttner niet speelde, want hij heeft wel een gevaarlijke voorzet in huis.

Lelieveld vulde de positie op rechts uitstekend in, zowel verdedigend als opbouwend en aanvallend. Vaste lezers weten dat ik Dabo vanaf het begin ondanks alle hoon die hij over zich heen kreeg altijd heb verdedigd, maar hij heeft nu toch serieuze concurrentie. Dabo is wat atletischer en krachtiger, maar Lelieveld voetbalt gemakkelijker.

Oude Kotte beviel mij ook goed. Hij bouwt veel soepeler op dan de andere centrale verdedigers, heeft een goed linkerbeen en bleef verdedigend ook overeind. Zijn contract loopt af en interim-technisch directeur Van Hintum kan dat maar beter snel verlengen om te voorkomen dat hij net als Darri en Van der Streek voor een appel en een ei of zelfs gratis naar een andere Eredivisieclub overstapt.

In een 5-3-2 systeem zou het wel handig zijn als de twee spitsen goed functioneren. Matavz en Castaignos doen dat helaas helemaal niet. Als ik Fraser was, zou ik in ieder geval Matavz maar op de bank zetten. Hij scoort al weken niet, kan niet meevoetballen, is geen aanspeelpunt en mist duelkracht. Kortom, hij doet niets goed. Castaignos heeft tot op heden in voetballend opzicht ook nog niets laten zien en wekt met zijn spel de schijn dat het ook niet goed gaat komen, maar hij werkt in ieder geval nog keihard. Laat hem dus maar een paar wedstrijden starten en denk intussen na over alternatieven als Van Bergen op rechts en Rashica in de spits. Nog beter zou zijn om in de winterstop een goede spits te halen, maar dat zal wel geen haalbare kaart zijn.

Nu dus binnen anderhalve week de reeks Sparta, Willem II en FC Twente. Om tijdens de winterstop nog aansluiting te hebben met de subtop, moeten dat negen punten worden. Ik wil niet somber zijn of negatief doen, maar het zou mij hooglijk verbazen als dat gaat lukken.

Arnhem, 7 december 2017
Vitesse-OGC Nice 1-0
85. Castaignos 1-0.