Een groot compliment voor trainer Slutsky en zijn ploeg

10 augustus 2018 | Van onze AS-redactie

Column
———
Hans Witjes

 

De tegengoal in blessuretijd is een enorme domper, die de weg naar de play-offs voor de poulefase in de Europaleague voor Vitesse heel moeilijk heeft gemaakt. Toch verdienen trainer Slutsky en zijn mannen een groot compliment. In het thuisduel tegen FC Basel (0-1) speelde de ploeg op een manier zoals voetballiefhebbers dat graag zien. Naar voren gericht, druk zettend op de tegenstander, met passie. En met name in het eerste halfuur goed voetballend.

In het internationale voetbal moet een kans zoals Matavz in de tweede minuut na uitstekend werk van Büttner kreeg, worden benut. De Sloveense spits, die onder Slutsky wel wat harder is gaan werken, maar voetballend nog steeds weinig klaarmaakt, deed het enige waarvoor hij in het elftal staat nu juist niet: scoren. En omdat een spervuur aan corners en voorzetten wel hachelijke situaties opleverde maar geen doelpunten, haalde Vitesse geen enkel rendement uit de uitstekende eerste fase.

Het overrompelde FC Basel begon zich in het laatste kwartier van de eerste helft al op te richten en zette het herstel in de tweede helft door. Het werd voor Vitesse steeds moeilijker om druk op de tegenstander te houden en in de eindfase voetbalden de Zwitsers zelfs een aantal keren gevaarlijk door de niet meer goed aangesloten linies heen. Nul-nul werd toen het hoogst haalbare, maar Vitesse bleef risico’s nemen om tot winst te komen. In blessuretijd werd het daarop afgestraft, uitgerekend door de man die bij Vitesse altijd een held zal blijven: Ricky van Wolfswinkel. Hij werd gisteren door zijn trainer volledig verkeerd gebruikt en kwam als rechterspits in een rol terecht waarbij hij de opkomende linksback Büttner moest afstoppen, maar bewees alsnog zijn grote waarde. Met hem in de spits in plaats van Matavz zou Vitesse er heel wat beter voorstaan dan nu.

Er rijzen nu twee belangrijke vragen. Allereerst: heeft Vitesse na deze 0-1 nog kans om een ronde verder te komen? In de Gelderlander lees ik dat de return in Basel door de tegengoal is verworden tot een laatste stuiptrekking op het internationale podium. Aardig geformuleerd, maar zeer voorbarig. Dat het in Zwitserland moeilijk wordt is duidelijk, maar het is niet zo dat Vitesse daar niet kan winnen. Als de donderdagavond tamelijk onzichtbare Linssen bijvoorbeeld een goede dag heeft, is een doelpunt snel gemaakt.

De tweede vraag: gaat Vitesse het in de competitie goed doen, om te beginnen zondag al, thuis tegen FC Groningen? Dat is een vraag die nog moeilijk te beantwoorden is, omdat ik geen goed beeld heb van de breedte van de selectie. Een groot aantal nieuwe spelers heb ik nog niet in actie gezien en enkele andere te weinig voor een definitief oordeel. De enige twee die nu al een aanwinst blijken, zijn doelman Eduardo en linker centrale verdediger Clarke-Salter. Verder presenteerde Bero zich tegen FC Viitorul als dynamisch en fysiek sterk, maar aan de bal onwennig. Thelander viel vooral in de thuiswedstrijd tegen die Roemenen in eerste instantie tegen, met name opbouwend. En Gong mocht tegen FC Basel twintig minuten meedoen, maar de pijlsnelle Nigeriaan wekte in die tijd de indruk van een ongeleid projectiel.

Zoals de vlag er nu bijstaat, is het vertrek van Miazga en Kashia defensief nog niet volledig gecompenseerd en wordt de creativiteit van Mount node gemist. Wel staat er met Eduardo een betrouwbare keeper in de goal en met Clarke-Salter een linksbenige centrale verdediger die niet alleen kan verdedigen, maar ook opbouwen. Op die twee nieuwelingen na doet Slutsky het voorlopig met de spelers die er al waren. En ik heb daar een goed gevoel bij, omdat hij heeft gekozen voor een speelstijl die moedig, aanvallend en attractief is. De spelers geloven daarin en gaan die steeds beter beheersen. Als de ploeg deze lijn kan doorzetten, kan het een goed seizoen worden.

Vitesse-FC Basel 0-1
90. Van Wolfswinkel 0-1.